Laatste week op het Zuidereiland
25 maart 2008 - Dunedin, Nieuw-Zeeland
Na een regenachtige middag en een koude nacht in de campervan zijn we de volgende dag/middag vertrokken voor een autotochtje via de scenic route die naar Milford Sound gaat. Mooie route en gelukkig zijn we wat later vertrokken anders hadden we veel bussen voor ons gehad en waarschijnlijk in de 'file' voor een tunnel gestaan. Deze dag is het droog en komt het zonnetje er af en toe door later is het weer helder blauw met een graad of 24! Heerlijke picknick/lunch gehad langs de route maar deze was helaas van korte duur want die gemene sandflies vonden ons te lekker dus dan maar weer snel op pad. Rond 15 uur waren we op de plaats van bestemming en ja hoor het is hier een stuk drukker en toeristischer dan Doubtful Sound. Veel boten en helicopters/kleine vliegtuigjes die hier aanwezig zijn. Maar we hebben het in ieder geval gezien.
Eerder die dag hadden we een hostel gereserveerd zodat we in ieder geval een warme overnachting hadden maar nadat we hadden betaald kwamen we van een koude kermis thuis. Lonely Planet had aangegeven dat mooi uitzicht was met mooie accomodatie en bleek dat het uitzicht echt goed was maar de rest..... we stonden op het punt om te vertrekken maar we zijn echt hollanders... en zijn de volgende ochtend (23 maart) om 08.15 vertrokken richting waar Dunedin (oostkust). Onderweg besloten om via Invercargill, stad om snel te vergeten en op paaszondag uitgestorven behalve Starbucks en een boerenmarkt, de Catlins te gaan doen. Ook weer een mooie natuurlijke route (scenic) langs de zuidkust van NZ, met mooie groene hevels met veel schapen die worden afgewisseld met strokleurige stukken land. Na een aantal stops langs de route kwamen we, rond 15 uur, bij Curio Bay aan. Na een korte inspectie en het bekijken van de mooie omgeving en de mogelijke aanwezigheid van dolfijnenen, zeehonden en pinguins (geelogige) hebben we besloten om eerste paasdag daar te vieren en lekker de auto op de camping te zetten (NZD 15) en te relaxen. Uiteindelijk alleen maar de yellow eyed pengiuns gezien, helaas maar 2 in totaal, omdat er een aantal mensen naar toe liepen en een licht (het was donker/zonsondergang) op de pinguins lieten schijnen voor een foto. Hierdoor liet de rest van de 30 zich niet meer zo snel zien. Sommige mensen...........
De volgende dag, maandag 24 maart, zijn we weer op pad gegaan om naar Dunedin te rijden. Besloten om in de stad in een hostel te overnachten, Chalet Backpackers, daarna lekker in de stad rondwandelen. Bijna niets was open en de stad is ook niet zo interessant beetje als het buitengebied van London, industriestad waarvan veel achterstallig onderhoud van winkels en huizen. Er wonen hier veel studenten aangezien deze stad de eerste universiteit van NZ had/heeft. Rond HULDE tijd (bekend bij vriendjes in hometown Deventer) lekker een wijntje met snack gegeten en later die avond bijkletsen met andere hostelbewoners.
Vandaag 25 maart zijn Marielle en ik ieder haar eigen weg gegaan. Ik ben naar het Otago Museum gegaan waar een Da Vinci tentoonstelling aan de gang was en ik moet zeggen dat dit zeker de moeite waard was. Ze hadden een aantal dingen die Leonardo (na 1 uur met hem doorgebracht te hebben mag ik hem bij zijn voornaam noemen......) heeft uitgevonden tentoongesteld (natuurlijk replica's) en deze kon je interactief bekijken en doen. Zeer de moeite waard zeker als je op een bepaald moment een fiets ziet die hij rond 1500 heeft uitgevonden met ketting en al!! Daarna nog wat tentoonstellingen gezien van NZ en haar bewoners en de buren van de andere eilandgroepen in de buurt. Na deze culturele uitspatting ben ik doorgelopen naar de botanische tuinen om even te relaxen en te chillen. Toen bedacht ik me dat het wel eens tijd werd voor een lekker broodje, inmiddels al 15 uur, maar helaas de meeste hotspots waren al uitverkocht dus dan maar een broodje bij de (zeldzame) bakker gehaald en daarna doorgegaan naar de MC Do cybercafe om dit bericht te typen.
Ik heb er een aantal video's op kunnen zetten let maar niet al te veel op de geluidskwaliteit maar het geeft een idee wat ik de afgelopen weken heb gezien. Helaas lukte het niet met de foto's maar dat komt later nog wel.
Morgen weer richting het westen, naar Arrowtown nabij Queenstown, en dan vrijdag de auto inleveren waarna onze wegen scheiden en ik alleen verder naar het noorder eiland zal reizen. Maar ik zal jullie op de hoogte houden van de vordering etc.
Groetjes en veel liefs, Willeke

Als ik die verhalen lees bekruipt me het gevoel dat eigelijk ieder mens dat een keer in z'n leven zou moeten doen. Gewoon lekker een maand of drie er tussen uit desnoods naat Timboektoe.
Met jouw verhalen maak je anderen enthousiast. Blijven doen en geniet ervan.
Ton en Siets Valk
Helemaal eens met hetgeen Ton en Siets schrijven.
Ik begrijp dat je nu je eigen weg volgt. Aan één kant misschien wel even wennen maar met al die mensen die je onderweg tegenkomt moet dat denk ik geen probleem zijn. Je kan nu lekker in je eigen tempo bepalen hoe, wat, waar ,wanneer. Geniet ervan en neem de tijd! Dikke knuffel Daan